کوبیسم چیست ؟
کوبیسم یک جنبش هنری در اوایل قرن بیستم است که نقاشی و مجسمه سازی اروپایی را متحول کرد و الهام بخش جنبش های هنری مرتبط در موسیقی، ادبیات و معماری بود. کوبیسم، سبک هنری بسیار تأثیرگذار بود که عمدتاً توسط هنرمندانی مانند پابلو پیکاسو و ژرژ براک در پاریس بین سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ ایجاد شد.
در آثار هنری کوبیسم، سوژه ها در قالبی انتزاعی تجزیه و تحلیل و شکسته می شوند و دوباره جمع می شوند. به جای اینکه اشیاء را از یک چشم انداز واحد به تصویر بکشد، هنرمند موضوع را از منظرهای چندگانه به تصویر می کشد تا موضوع را در زمینه ای بزرگ تر نشان دهد. در واقع سبک هنری کوبیسم تلاشی برای تأکید بر ماهیت بوم دو بعدی به جای ایجاد عمق است
شعار این سبک نمایش اشیا از زوایای مختلف به صورت اشکال هندسی است، کوبیسم (Cubism) در اوایل قرن 20 میلادی توسط هنرمندان برجستهای چون پابلو پیکاسو و ژرژ براک آغاز شد. این سبک انقلابی در نقاشی به وجود آورد و به طور کامل از سنتهای بازنمایی واقعیت فاصله گرفت. هدف کوبیسم، تجزیه و تحلیل فرمها و بازنمایی چندین زاویه دید از یک شیء به طور همزمان بود. بهجای نمایش اشیاء و انسانها بهصورت واقعگرایانه، هنرمندان کوبیست آنها را به اشکال هندسی ساده مانند مکعبها، کرهها و هرمها تجزیه میکردند.
کوبیسم بر این باور بود که واقعیت تنها از یک زاویه دید نمیتواند به درستی نمایان شود. به همین دلیل، هنرمندان این سبک اشیاء را از زوایای مختلف نمایش میدادند، در حالی که تمام این زاویهها در یک تصویر واحد کنار هم قرار میگرفتند. این تکنیک بهویژه در نقاشیهای پیکاسو و براک مشاهده میشود، که در آنها شکلهای هندسی و شفافیت فضاهای معمولی به شکلی متفاوت و پیچیده به کار گرفته میشد. کوبیسم به دو دسته اصلی تقسیم میشود: کوبیسم تحلیلی که در آن هنرمندان بیشتر بر تجزیه و تحلیل فرمهای اشیاء و استفاده از رنگهای خاکی تأکید میکردند، و کوبیسم ترکیبی که در آن از رنگهای روشنتر و اشیاء collaged (ترکیب شده از مواد مختلف) استفاده میشد. این سبک نه تنها در نقاشی، بلکه در مجسمهسازی و هنر گرافیک نیز تأثیر زیادی گذاشت و تحولی در چگونگی مشاهده و بازنمایی دنیای اطراف ایجاد کرد. کوبیسم همچنین باعث شد که هنرمندان بتوانند مرزهای هنر را گسترش دهند و به رویکردهای نوینی در شکلدهی به هنر بپردازند.